محمد جواد مغنية ( مترجم : معمورى )
492
در سايه سار نهج البلاغه ( في ظلال نهج البلاغة ) ( فارسى )
نكرد . . . او ميخواست كه آنان از روى بصيرت و ايمان يارىاش كنند . » « 1 » فيلسوفى معاصر در اين باره مىگويد : « انسان و ميمون هر دو معده دارند . من ميمونى را نمىشناسم كه ميمون بخورد ؛ ولى انسانهايى را مىشناسم كه انسانهاى ديگر را در زمينههاى فردى و اجتماعى و بين المللى و غيره مىدرند . . . تفاوت بين انسان وحشى و متمدن آن است كه اولى برادرش را مىكشد و مىخورد و دومى او را مىكشد و سپس كفن مىكند و بر او نماز مىخواند و به خاك مىسپارد و برايش سوگوارى به پا مىكند و سرانجام توشههايى كه براى زندگى خويش فراهم ساخته بود ، تصاحب مىكند . »
--> ( 1 ) . الفتنة الكبرى - 2 - على عليه السّلام و بنوه : 153 .